แบบทดสอบก่อน/หลังเรียนหน่วยที่ 1 เศรษฐฯเบื้องต้น
|
|
Title of test:
![]() แบบทดสอบก่อน/หลังเรียนหน่วยที่ 1 เศรษฐฯเบื้องต้น Description: วิชาเศรษฐศาสตร์ ม.5 |



| New Comment |
|---|
NO RECORDS |
|
ข้อใดเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้ประชาชนให้ความร่วมมือต่อนโยบายเศรษฐกิจของรัฐบาล. รัฐบาลมีการประชาสัมพันธ์ดี. ประชาชนมีฐานะทางเศรษฐกิจดี. ประชาชนมีความรู้ทางเศรษฐศาสตร์. ผู้นำรัฐบาลมีความรู้ทางด้านเศรษฐกิจเป็นอย่างดี. เศรษฐศาสตร์จุลภาคเป็นการศึกษาเกี่ยวกับเรื่องใด. รายได้และรายจ่ายประชาชาติ. การจ้างงาน การออม การลงทุน การเงิน การค้า. การศึกษาปัญหาต่างๆ ที่กระทบต่อระบบเศรษฐกิจของประเทศ. การผลิตสินค้าและบริการ การกำหนดราคาสินค้า การกระจายสินค้าจากผู้ผลิตไปยังผู้บริโภค. เศรษฐศาสตร์มหภาค เป็นการศึกษาเกี่ยวกับเรื่องใด. อิทธิพลของปัจจัยที่มีผลต่อรายได้ประชาชน. การกระจายสินค้าไปยังผู้บริโภคในแต่ละพื้นที่. การจัดสรรทรัพยากรในการผลิตสินค้าและบริการ. การศึกษาในเรื่องราคาสินค้า การบริโภคสินค้า ความสัมพันธ์ระหว่างองค์กรผู้ผลิต. วิชาเศรษฐศาสตร์มีเป้าหมายสำคัญในการให้ความรู้ต่อประชาชนในข้อใด. เพื่อให้รู้จักเลือกใช้สินค้าราคาถูกที่สุด เพื่อเป็นการลดภาระค่าใช้จ่าย. เพื่อให้รู้จักเลือกใช้สินค้าให้เกิดประโยชน์ต่อตนเองและครอบครัวมากที่สุด. เพื่อให้รู้จักการวางแผนการใช้จ่ายเงิน และการเลือกใช้สินค้าที่มีอยู่อย่างพอเพียง. เพื่อให้รู้จักการตัดสินใจเลือกใช้ทรัพยากรที่มีอยู่อย่างจำกัดในการบริโภคและใช้ในทางที่ดีที่สุด. ประเทศต่างๆ ประสบปัญหาพื้นฐานทางเศรษฐกิจคล้ายคลึงกันอย่างไร. แรงงาน และต้นทุนการผลิตค่อนข้างสูง ทำให้มีกำไรต่ำมาก. ทรัพยากรของประเทศแต่ละประเทศลดน้อยลงไปจากเดิมมาก. ความไม่พอดีกันระหว่างความต้องการของมนุษย์ และสิ่งที่จะมาตอบสนองความต้องการ. การหาตลาดส่งออกสินค้าที่ผลิตได้น้อยเนื่องจากมีคู่แข่งในการผลิตสินค้าจำนวนมากขึ้นกว่าเดิม. ข้อใดจัดเป็นปัจจัยในการผลิต. ผู้ประกอบการ ที่ดิน แรงงาน การบริการ. แรงงาน ทรัพยากรธรรมชาติ ค่าเช่า. ที่ดิน แรงงาน ทุน ผู้ประกอบการ. ทุน เครื่องจักร ทรัพยากร ที่ดิน. การใช้ประโยชน์จากสิ่งของและบริการ เพื่อสนองความต้องการของมนุษย์สอดคล้องกับข้อใด. ผู้ผลิต. ผู้บริโภค. ปัจจัยพื้นฐาน. ผู้ประกอบการ. ผู้บริโภคจะเลือกซื้อสินค้า โดยคำนึงเรื่องใดมากที่สุด. สินค้าราคาถูกแต่มีคุณภาพดี. คุณภาพของสินค้าที่ได้มาตรฐานและราคาต่ำ. รายได้ที่มีอยู่อย่างจำกัด และความเหมาะสมของราคาสินค้า. ความพอใจสูงสุดภายใต้รายได้และทรัพยากรที่มีอยู่อย่างจำกัด. ข้อใดจัดเป็นการกระจายรายได้ตามหน้าที่ในการผลิต. ที่ดิน แรงงาน กำไร ค่าจ้าง. ค่าเช่า ค่าจ้าง ดอกเบี้ย กำไร. ทุน ค่าเช่า ดอกเบี้ย แรงงาน. ต้นทุน กำไร ดอกเบี้ย แรงงาน. ผู้ผลิตสินค้าจะมีกำไรสูงขึ้นด้วยวิธีการหลายอย่าง ยกเว้นข้อใด. มีการประชาสัมพันธ์สินค้าและบริการได้มากกว่าผู้ผลิตรายอื่น. ผลิตสินค้าตรงตามความต้องการและรสนิยมของผู้บริโภค. มีการกระจายสินค้าสู่ผู้บริโภคได้มากที่สุด. องค์กรของรัฐสนับสนุนสินค้าและบริการ. ข้อใดเป็นปัญหาด้านเศรษฐศาสตร์จุลภาค. จำนวนคนว่างงานในประเทศเพิ่มขึ้น. แรงงานขาดทักษะที่จะรับเทคโนโลยีใหม่. ราคายางพาราในประเทศในปีนี้ตกต่ำกว่าปีที่แล้ว. เกษตรกรมีรายได้ต่ำกว่าผู้ผลิตในภาคอุตสาหกรรม. ข้อใดเป็นปัญหาทางด้านเศรษฐศาสตร์มหภาค. การส่งออกสิ่งทอมีแนวโน้มลดลง. การลงทุนในประเทศลดลง. ยอดขายรถยนต์เพิ่มขึ้นมาก. ราคาข้าวเปลือกตกต่ำ. ข้อใด ไม่เกี่ยวกับปัญหาพื้นฐานทางเศรษฐกิจ. นายแย้มตกลงขายส้มโอให้นายจอมเพราะไม่ต่อราคา. นายทองรับตัดเสื้อผ้าอยู่กับบ้านแทนการเปิดร้านเสื้อ. นายสุขกำลังตัดสินใจว่าจะปลูกข้าวโพดหรือปลูกถั่วลิสงในที่ดินของตน. นายดีตัดสินใจไปซื้อสินค้าที่ห้างสรรพสินค้าแทนการซื้อที่ร้านขายปลีกข้างบ้าน. ครัวเรือนทำหน้าที่ใดในระบบเศรษฐกิจ. เป็นเจ้าของปัจจัยการผลิต บริโภคสินค้า. เป็นผู้ตัดสินใจผลิตสินค้าและบริการ. เป็นผู้นำทรัพยากรมาใข้ในการผลิตสินค้า. จำหน่ายสินค้าและบริการที่ผลิตได้ทั้งในประเทศและต่างประเทศ. การผลิตสินค้าในข้อใดเป็นการผลิตที่มีประสิทธิภาพในแง่ของวิชาเศรษฐศาสตร์. การผลิตให้ได้ผลผลิตมากที่สุดจากต้นทุนจำนวนหนึ่ง. การผลิตโดยใช้วัตถุดิบที่มีราคาถูก. การผลิตที่ประหยัดการใช้ปัจจัยการผลิตได้มากที่สุด. การผลิตโดยใช้เทคโนโลยีทันสมัย. ข้อใด มิใช่ ดัชนีวัดระดับการพัฒนาเศรษฐกิจ. การกระจายของประชากร. รายได้ต่อหัว. ดัชนีการศึกษา. คุณภาพชีวิตของแรงงาน. ข้อใดเป็นเครื่องชี้วัดว่าระดับการพัฒนาเศรษฐกืจของประเทศสูงขึ้นกว่าเดิม. อัตราการตายลดลง. ระดับราคาสินค้าสูงขึ้น. รายได้จากการส่งออกสูงขึ้น. ความเป็นอยู่ของประชากรดีขึ้น. สภาวการณ์ใด ที่บ่งชี้ว่าประเทศมีการพัฒนาเศรษฐกิจ. เศรษฐกิจของประเทศขยายตัวสูงและต่อเนื่องยาวนาน. รายได้เฉลี่ยต่อหัวสูงขึ้น และการกระจายรายได้เท่าเทียมกันมากขี้น. มีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างการผลิตจากเกษตรกรรมสู่อุตสาหกรรมส่งออก. มีความร่วมมือกันระหว่างรัฐกับเอกชนในการวางแผนพัฒนาเศรษฐกิจมากขึ้น. |






